Z motywami zaczerpniętymi z Biblii spotykamy się w literaturze niezwykle często. Znajdziemy je w każdej epoce bez wyjątku. W tej świętej księdze szukają inspiracji artyści reprezentujący różne dziedziny sztuki. Pismo święte spełniło zwłaszcza ważną rolę w kulturze europejskiej. Niosło przesłanie zasadnicze i doprowadziło do ukształtowania się wartości etycznych. Poza tym świat Biblii nie ogranicza się do pokazania relacji człowiekowaty, ale także ujawnia skomplikowane problemy międzyludzkie. Biblie można nazwać księga prawd i mądrości. Księga tworząca kulturę obok antyku. Dlatego właśnie jej motywy są często wykorzystywane w dziełach literackich. Twórcy różnych epok chętnie sięgali do tradycji biblijnej wykorzystując w swych dziełach pradawne symbole i postaci. Ze względu na swą uniwersalną wymowę w tekstach literackich pojawia się wiele motywów biblijnych w formie odniesień i nawiązań, pełniąc różnorodne funkcje.

Pisarze stosowali stylizacje biblijna upodabniając swoje ziela do niej, miewa to trojaki cel: dodaje powagi, dostojeństwa, parodiuje, wyśmiewa czyjeś poglądy społecznopolityczne, pragnie wywołać efekty komiczne poprzez kontrast powagi stylu biblijnego z blacha treścią. Przykładowo motyw Apokalipsy potęguje katastroficzną wymowę dzieła, obrazuje totalne zniszczenie, chaos, klęskę doczesnego świata i jego odrodzenie, upadek ludzkości i walkę dobra ze złem. Motyw vanitas natomiast jest wykorzystywany do ukazania "chwilowości i kruchości" ludzkiej egzystencji. Motyw Męki Pańskiej szczególnie znaczenia miał w romantyzmie, gdzie charakterystycznym pojęciem ideologicznym był mesjanizm. Pojęcie to pochodzi od Chrystusa - Zbawiciela - Mesjasza. Oczekiwanie na Zbawiciela było istotne dla Polski, dla której zbawienie oznaczało wyzwolenie się spod niewoli.