Motyw śmierci jest tematem wielu dzieł literackich. Literatura śmierć ujmuje jako znaczący element ludzkiej egzystencji. Poeci i pisarze w zależności od swojej wrażliwości, doświadczeń, wyobraźni, światopoglądu, a w końcu w zależność od epok, w której żyją, ukazują śmierć w różnych kontekstach, różnie ja oceniają - może być wybawieniem lub katastrofą. Słownikowa definicja śmierci brzmi: śmierć z biologicznego punktu widzenia jest nieodwracalnym ustaniem wszystkich czynności życiowych. Literatura jednakże ujmuje to zjawisko jako znaczący element ludzkiej egzystencji, powód cierpienia i strachu ludzkiego, a także jako wielką tajemnicę. Ludzie, od zawsze, próbowali wyobrazić sobie śmierć. Przeważnie tworzyli jej zantropomorfizowane wizerunki, np. kobiety o skrzydłach nietoperza. Jednak najpopularniejszy był wizerunek śmierci jako kościotrupa z kosą w ręku. Pojawił się on w ikonografii średniowiecznej, ale obecny jest do tej pory nie tylko w sztuce, ale i w ludzkiej świadomości. Epokami, które często sięgały do tego motywu i przedstawiały śmierć jako żywe zjawisko były średniowiecze i barok.

Bohaterska śmierć jako motyw literacki, malarski i filmowy. Omów jego różne formy w wybranych utworach.
Pokonać śmierć. Męczennicy i święci duchem w kulturze europejskiej średniowiecza, romantyzmu i współczesności.
Rozmowy ze śmiercią w utworach literackich. Przedstaw na wybranych przykładach.