Motyw rycerza w literaturze opiewa bohaterstwo i szlachetność mężczyzn. Etos rycerski był pewnym zbiorem zachowań i tradycji, które obowiązywały wojaków w średniowiecznej Europie; mieli oni pewne obowiązki względem władców, królów i kobiet. Idealny przedstawiciel stanu rycerskiego powinien przede wszystkim być odważny i zdolny do poświęceń, walczyć w obronie wiary, pokoju i sprawiedliwości, szukać sławy, bronić własnego honoru. Wzór rycerza idealnego ukształtowały wieki średnie - stąd określenie rycerz średniowieczny. Jednak mianem rycerza możemy określić bohaterów literackich innych epok, którzy odznaczają się w sposób szczególny odwagą, poświęceniem dla sprawy i stawiają wyżej nad własne życie walkę o wyznawane ideały. Takie przymioty, zwłaszcza poświęcenie dla własnego kraju, posiadają bez wątpienia bohaterowie epoki romantyzmu. W imię miłości do ojczyzny wyposażeni zostają w nową broń: podstęp i spisek. I właśnie dlatego literatura doby romantyzmu stworzyła nowy model wojownika, stworzyła etos rycerza-spiskowca.

Rozważ stosunki między średniowiecznym etosem rycerskim, a bohaterami kultury popularnej (komiksy).
Ja i ojczyzna to jedno. Omów kreacje rycerza, spiskowca, żołnierza, ukazane w literaturze różnych epok.