Motyw rewolucji w literaturze i sztuce

Rewolucja to zasadniczy przewrót - społeczny, polityczny, obyczajowy, artystyczny etc. Oznacza zburzenie ustalonego porządku i wejście na drogę prowadzącą - przynajmniej w wyobrażeniach rewolucjonistów - ku lepszej przyszłości. Jej przeciwieństwem jest ewolucja, czyli stopniowe dochodzenie do określonych celów. Rewolucja wiąże się z gwałtownością przemian, często wymyka się spod kontroli przywódców. W historii i literaturze rewolucja polega najczęściej na obaleniu jednego ustroju i ustanowieniu drugiego. Zawsze budziła grozę, ale i fascynowała, dlatego wielu twórców odwoływało się do niej. Rewolucja przynosi zazwyczaj zniszczenie, zagładę istniejącego świata i tworzy w jego miejsce równie koszmarną rzeczywistość (jak w Rosji po Rewolucji Październikowej), ale warto pamiętać, że to Wielka Rewolucja Francuska zbudowała podstawy dzisiejszej Europy. Zwykle bezkrwawy przebieg mają rewolucje obyczajowe, cywilizacyjne. Wnosząc nową jakość nie prowadzą, jak polityczne, do rozlewu krwi.

Obraz rewolucji w literaturze romantycznej i w epokach późniejszych. Przedstaw na wybranych przykładach.