Jak powiedział Mencherini: "Góry to miejsca wyniosłe, bliższe niebu, otwarte na nowe horyzonty, sprzyjające modlitwie i kontemplacji." Z tych powodów góra wiązana jest ze sferą sacrum, przeżyciami mistycznymi, wewnętrznymi, intelektualnymi, estetycznymi. W literaturze i dziełach sztuki wszystkich epok pojawia się często jako pępek świata, miejsce obcowania z naturą, siłami nadprzyrodzonymi, czy silnych doznań emocjonalnych. Bohaterom przytrafiają się tam rzeczy niezwykłe; tam również uczą się pokory wobec natury i mocy nadprzyrodzonych. Artyści pędzla i słowa sięgają po motyw góry w różny sposób, zależnie od epoki i charakteru dzieła, wykorzystując symbolikę miejsca do przekazania treści o wyjątkowym znaczeniu. Już w starożytności na szczytach górskich umiejscawiano siedziby bogów, których majestat ukrywał się za chmurami. Obcowanie z bóstwami również było łatwiejsze na wysokościach. świątynie wznoszono więc na wzgórzach.

Góra, miejsce symboliczne. Omów funkcjonowanie tego motywu, analizując celowo wybrany materiał literacki i malarski.
Fascynacje tatrzańskie w literaturze i sztuce Młodej Polski. Omów temat wykorzystując znane ci utwory.