Motyw erotyzmu w literaturze i sztuce

Motyw erotyzmu jest częstym i powszechnym motywem w literaturze i sztuce; często przeplata się ze skrajnymi uczuciami. Już starożytni dostrzegali dwa wymiary miłości. W Uczcie Platona można odnaleźć dialog traktujący o istocie Erosa. Wynika z niego, iż ten ma dwie natury - niebiańską i wszeteczną. Z Erosem niebiańskim mamy do czynienia na przykład, gdy mowa o szlachetnym uczuciu między mężczyznami. Relacja taka łączyła w sobie doświadczenie, wiedzę i mądrość starszego oraz piękno młodzieńca, realizujące ideał kalos kagathos, czyli piękno ciała będące odzwierciedleniem piękna duszy. Niemniej jednak Platon zwrócił także uwagę na istnienie poza tym wspaniałym Erosem tzw. Erosa "wszetecznego". Na jego temat Platon pisze, iż ten "jeżeli już kocha, to więcej ciała niż dusze; myśli tylko o uczynku, a piękno jest mu obojętne". Z negatywnych opinii zawartych w platońskim dialogu jasno widać, że według filozofa, ale i także całego antycznego społeczeństwa, to drugie wcielenie boga miłości zasługuje jedynie na potępienie.