Znaczenie terminu dom w naszej kulturze nie jest jednoznaczne, gdyż można go traktować dosłownie, jak i przenośnie. Z jednej strony dom można traktować jako budynek, oraz wszystkie materialne przedmioty, które mu towarzyszą. Poza tym, dom to także rodzinna atmosfera, ciepło i bezpieczeństwo. Do domu zwykło się wracać przez całe życie; to z niego wynosi się pierwsze wartości, co stawia go w centrum wszechświata dla jego wychowanka. Kto nie ma domu, istniejącego realnie lub choćby już tylko w pamięci, nie ma swojego miejsca w świecie ani korzeni, nie wie, skąd wyszedł, nie ma więc też i dokąd wracać, choćby tylko mentalnie czy emocjonalnie. Czym jest dom? Gdy słyszymy to słowo, to przed oczami staje nam budynek, ale dom to nie tylko cztery ściany i sufit. Dom tworzą jego mieszkańcy, najczęściej stanowiący rodzinę. Dlatego też wymawiając to słowo niektórzy mają na myśli właśnie rodzinę, gniazdo rodzinne, własny kąt, a także małą ojczyznę. Dom to dla nich przede wszystkim miejsce skupiające życie rodzinne oraz schronienie, enklawa bezpieczeństwa. Dom daje nam także poczucie tożsamości, w końcu jest on kolebką naszej młodości, miejscem w którym dorastamy, gdzie przeżywamy nasze radości i smutki, tutaj także zostajemy wychowani. A w związku z tym, że w temacie wyraz dom jest bezpośrednio połączony z wyrazem rodzina skupię się na jego drugim znaczeniu.

Omów wpływ domu i wychowania na życie bohaterów powieści "Przedwiośnie", "Granica" oraz filmu "Pręgi".
Topos domu w literaturze polskiej: dawnej i współczesnej.