Bunt to zachowanie archetypiczne, które jest wpisane w naturę człowieka. Bohaterowie literaccy najczęściej dokonują buntów indywidualnych, będących odpowiedzią na zastaną rzeczywistość, niezgodną z ideami jednostki. Natomiast bunt zbiorowy, który porywa rzesze ludzi, wstrząsa społeczeństwem lub porusza narodem, jest ideałem literatury romantyzmu, epoki żądającej przemian. Postawa rewolucyjna łączy się z historią narodu. Na przykładzie Polski, będącej krajem uciśnionym i pozbawionym wolności, bunt wydawał się romantykom jedynym wyjściem z pod zaborów. Motyw buntu ma wiele odmian. Możemy buntować się przeciwko odmiennym rzeczom: Bogu, władzy, religii, prawu, normom, innym ludziom. Od wieków buntowali się uciśnieni, poniżani, biedni występując w obronie o godność czy sprawiedliwość. Literatura i sztuka często poruszają temat rewolucji czy powstań narodowych. Buntownicy sprzeciwiają się zarówno sprawom poważnym, jak i błahym. Zwyciężają lub przegrywają. Występują w słusznej sprawie lub dokonują zbrodni. To dzięki buntom, choć nieraz krwawo tłumionym cała cywilizacja mogła zrobić krok naprzód, jak choćby podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej czy protestom dzieci kwiatów w USA.

Bunt przeciwko złemu prawu, czyli historia Antygony przez wieki.
Bunt i buntownicy. Omawiając temat, wskaż przyczyny przeciwstawiania się światu znanych ci bohaterów literackich.
Przedstaw ludzi niepogodzonych ze sobą i światem. Odwołaj się do wybranych utworów literackich.
Bohater zbuntowany. Zanalizuj źródła i formy buntu jako motywu literackiego na wybranych przykładach.
Zaprezentuj sposoby ujęcia niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga na podstawie wybranych utworów literackich.
Porównaj różne ujęcia motywu buntu w literaturze opierając się na wybranych przykładach.
Motyw buntu i nawrócenia w relacjach Bóg - człowiek. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych utworów literackich.